خیر، هر پنجره دوجدارهای به طور کامل عایق صوتی نیست ، اما نسبت به پنجرههای معمولی تا حد قابل توجهی از ورود صدا جلوگیری میکند. میزان عایق صوتی بودن پنجره دوجداره به چند عامل مهم بستگی دارد :
نوع و ضخامت شیشهها : اگر ضخامت دو شیشه متفاوت باشد (مثلاً یکی ۴ میلیمتر و دیگری ۶ میلیمتر)، پنجره در برابر فرکانسهای مختلف صدا عملکرد بهتری دارد. شیشههای هم ضخامت معمولاً عایق صوتی کمتری دارند.
گاز بین شیشهها : استفاده از گاز آرگون یا کریپتون به جای هوا در فضای بین دو جداره باعث کاهش انتقال صوت میشود.
فاصله بین جدارهها : هرچه فاصله بین دو شیشه بیشتر باشد (در حد استاندارد ۱۲ تا ۱۶ میلیمتر)، عایق صوتی قویتری ایجاد میشود.
کیفیت پروفیل و لاستیکهای درزگیر : فریم پنجره (پروفیل UPVC یا آلومینیوم ترمالبریک) و درزگیرهای باکیفیت از نفوذ صدا از کنارهها جلوگیری میکنند.
نصب صحیح : حتی بهترین پنجره دوجداره هم اگر به درستی نصب نشود، عایق صوتی مؤثری نخواهد بود؛ کوچکترین درز یا شکاف باعث نفوذ صدا میشود.
به طور کلی ، اگر پنجره دوجداره با شیشه لمینت ، پروفیل باکیفیت و نصب استاندارد ساخته شود، میتواند تا ۷۰٪ صداهای محیطی را کاهش دهد و محیطی آرام و ساکت فراهم کند.
